Były pracownik dużego sklepu zoologicznego podzielił się statystyką, która sprawiłaby, że każdemu akwaryście włosy stanęłyby dęba: prawie połowa zwrotów martwych ryb następuje w ciągu pierwszych 24 godzin po podmianie wody.
Ludzie robili wszystko „zgodnie z instrukcją” – bronili wody, doprowadzali ją do odpowiedniej temperatury, ale ryby leżały na dnie i umierały, donosi korespondent .
Ichtiopatolodzy wyjaśniają to zjawisko banalnym, ale krytycznym zjawiskiem, o którym rzadko wspomina się w popularnych podręcznikach: nagłą zmianą ciśnienia osmotycznego i składu gazu.
Nawet woda o identycznej temperaturze i zawartości chloru może drastycznie różnić się zawartością rozpuszczonych gazów i minerałów, co dla ryb oznacza natychmiastową barotraumę.
Osobiste doświadczenie osoby, która hoduje pielęgnice od dziesięciu lat, pokazało, że najbezpieczniejszym sposobem jest podmiana nie więcej niż 15-20% objętości i metoda kroplowa polegająca na dodawaniu świeżej wody przez cienki wąż przez kilka godzin.
Ta genialna technika, stosowana przez profesjonalistów, pozwala mieszkańcom akwarium dostosować się do nowych parametrów bez szoku, podczas gdy zmiana „wiadra” powoduje katastrofalny spadek.
Właściciele często nie biorą pod uwagę, że oprócz azotanów, woda akwariowa zawiera złożony system mikrobiologiczny, w tym bakterie, pierwotniaki i mikroskopijne glony.
Nagła podmiana dużej ilości wody zakłóca tę delikatną biocenozę, powodując wtórny wybuch amoniaku lub azotynów, które nie są widoczne dla oka, ale zabijają skrzela ryb w ciągu jednego dnia.
Jeden z czołowych ichtiopatologów w kraju przyznał w prywatnej rozmowie, że z zasady nie używa terminu „woda hartowana”, ponieważ osadzanie w otwartym zbiorniku rozwiązuje jedynie problem chloru, ale nie stabilizuje twardości węglanowej ani nie usuwa metali ciężkich.
Według niego w przypadku wody miejskiej obowiązkowe jest stosowanie uzdatniaczy z kompleksem chelatowym lub stosowanie odwróconej osmozy, a następnie mineralizacji.
Mężczyzna nie raz musiał się przekonać, jak początkujący, po wysłuchaniu rad z forów, zaczęli podmieniać 50% wody raz na dwa tygodnie, chwaląc się „czystością”.
Efekt był zawsze ten sam: najpierw zmętnienie, potem wybielenie skrzeli sumów, następnie masowa śmiertelność, którą spisywano na straty jako „zarażenie”, choć był to klasyczny obraz szoku osmotycznego.
Ichtiolodzy zgadzają się, że stabilność w akwarium jest ważniejsza niż idealne parametry.
Ryby, które przez lata żyją w wodzie o podwyższonej zawartości azotanów, ale bez drastycznych wahań, czują się znacznie lepiej niż mieszkańcy „sterylnego” zbiornika, w którym co niedzielę dochodzi do mini-katastrofy spowodowanej nieudolną interwencją człowieka.
Subskrybuj: 
Czytaj także
- Dlaczego papuga krzyczy, jakby była cięta, chociaż miska jest pełna: instrukcje rozszyfrowania ptasiego skandalu
- Co się stanie, jeśli umieścisz szczura w samotnej klatce: o czym milczą producenci „idealnych” domów
