Trzymamy się za ręce, które nie są już ciepłe, tolerujemy rzeczy, których nie można tolerować, tylko po to, by nie słyszeć echa własnych kroków w pustym mieszkaniu.
Strach przed samotnością okazuje się silniejszy niż strach przed upokorzeniem i wybieramy znajome piekło zamiast nieznanego raju, bo przynajmniej piekło jest przewidywalne, donosi korespondent .
Sercem tego strachu nie jest miłość do partnera, ale niezdolność do bycia sam na sam ze sobą, nie wiedząc, czym wypełnić ciszę. Mylimy samotność z pustką, nie zdając sobie sprawy, że pustka w środku nie zniknie z obecności drugiej osoby, po prostu zostanie przykryta jej ciałem.
Zdjęcie: Pixabay
Badania pokazują: ludzie, którzy nie wiedzą, jak być samemu, częściej tkwią w destrukcyjnych związkach, ponieważ każdy związek jest dla nich lepszy niż brak związku.
Są gotowi zapłacić każdą cenę, aby uniknąć usłyszenia głosu własnej pustki, która musi zostać wypełniona.
Paradoks polega na tym, że to strach przed samotnością czyni człowieka naprawdę samotnym, nawet w parze. Tak bardzo boi się utraty partnera, że zgadza się na wszystko, przestaje być sobą i kończy z nieznajomym, stając się obcym dla siebie.
Wyjściem z tego kręgu nie jest poszukiwanie nowego partnera, ale umiejętność znoszenia ciszy, umiejętność wypełnienia swojego życia sensem niezwiązanym z inną osobą.
Kiedy człowiek uczy się być sam, przestaje bać się samotności, a to czyni go wolnym do wyboru.
Wolny człowiek wybiera partnera nie ze strachu, ale z pragnienia, nie z potrzeby, ale z nadmiaru. Może odejść, gdy związek staje się nie do zniesienia, ponieważ wie, że pustka go nie zabije, ma coś, czym może ją wypełnić.
Strach przed samotnością mija tylko wtedy, gdy spotykasz się z nią twarzą w twarz i zdajesz sobie sprawę, że nie jest wrogiem, tylko stanem.
W tym zrozumieniu rodzi się wewnętrzne wsparcie, które pozwala budować zdrowe relacje, a nie przetrwać w chorych.
Subskrybuj: 
Czytaj także
- Jak odróżnić miłość od przyzwyczajenia: test, którego nie można wykonać samemu
- Dlaczego czasami musisz czuć się niekomfortowo: prawo do własnych granic
