Zdjęcie: z otwartych źródeł
Kwiaty te mogą się samoczynnie rozrastać i upiększać ogród, ale nie stają się agresorami
Planowanie ogrodu może być zniechęcającym zadaniem. Jednym ze sposobów na odciążenie jest sadzenie samosiewnych bylin, które same rozprzestrzenią się w ogrodzie, wypełniając krajobraz kolorem, pisze strona internetowa znanego doradcy Marthy Stewart.
„Samosiewne byliny są jednymi z najprzyjemniejszych w uprawie, ponieważ pozwalają ogrodowi naturalnie ewoluować z roku na rok. Zamiast zaczynać od zera każdej wiosny, rośliny te dyskretnie rozrzucają nasiona i wracają same, czasami nawet wybierając lepsze miejsca w ogrodzie, niż sami zaplanowaliśmy” – mówi Tabar Gifford, główny ogrodnik i partner w American Meadows.
Kwiaty samosiewne nie tylko wymagają minimalnego wysiłku, ale także dodają ogrodowi odrobinę spontaniczności, którą ludzkie oko czasami ma trudności z samodzielnym stworzeniem. Rezultatem jest piękny, naturalny krajobraz, który jest w dużej mierze samowystarczalny.
Orliki (Aquilegia spp.) można rozpoznać po delikatnych kwiatach o charakterystycznych płatkach w odcieniach czerwieni, fioletu, różu, żółci i błękitu. „Ich zwiewne liście i wdzięczne kwiaty sprawiają, że są naturalnym dodatkiem do ogrodów leśnych lub częściowo zacienionych granic” – mówi Gifford. Nie są to technicznie byliny, ale są tak niezawodnie ponownie sadzone, że często utrzymują się w ogrodach przez wiele lat. Sadzonki często wykazują subtelne różnice w stosunku do rośliny matecznej, co każdego roku zaskakuje ogrodników.
Echinacea to doskonały wybór na bylinę, która sama się rozrasta, a jedną ze szczególnie pięknych odmian jest Echinacea sombrero lemon yellow, mówi Kelly Funk, prezes i dyrektor generalny Jackson & Perkins. „Ta kompaktowa echinacea ma jasne, cytrynowożółte płatki otaczające wzniesiony złoty stożek, tworząc słoneczne, przypominające stokrotki kwiaty, które przyciągają motyle i zapylacze przez cały sezon” – mówi. Roślina rośnie w zgrabnej, wyprostowanej kępie o wysokości do 40 cm, dzięki czemu idealnie nadaje się na rabaty lub mieszane rabaty bylinowe. Preferuje pełne słońce i wilgotną, dobrze przepuszczalną glebę.
Inna odmiana jeżówki, Echinacea PowWow Wild Berry Coneflower, ma duże fioletowo-różowe kwiaty z wyraźnymi centralnymi pąkami, które świetnie wyglądają od wczesnego lata do jesieni. „Jego pionowe łodygi i trwałe kwiaty sprawiają, że jest to również popularny wybór na rabaty kwiatowe”, mówi Funk. Odmiany Echinacea są znane ze swojej odporności i zdolności do tolerowania suszy i ubogich gleb po zadomowieniu się i mogą być ponownie wysiewane, jeśli główki nasion pozostaną dojrzałe.
Gaylardia wygląda jak małe słoneczniki, wprowadzając ciepłe odcienie do ogrodu dzięki swoim czerwonym i złotym kwiatom przypominającym stokrotki. „Te wytrzymałe byliny dobrze rosną w pełnym słońcu i zaskakująco dobrze znoszą upały, suszę i ubogą glebę” – mówi Gifford. Ponieważ preferują ubogą glebę i otwarte, słoneczne warunki, guylardia ma tendencję do ponownego sadzenia raczej skromnie niż agresywnie.
Coreopsis (Coreopsis spp.) zachwyca fantazyjnymi, przypominającymi stokrotki kwiatami, które pojawiają się w odcieniach żółci i delikatnego różu lub w dwukolorowych kombinacjach. „Te bezpretensjonalne byliny kwitną obficie przez całe lato i wytwarzają małe nasiona po kwitnieniu, które mogą kiełkować w następnym sezonie” – mówi Gifford. Często poleca coreopsis ogrodnikom, którzy chcą stworzyć ogród wyglądający nieco bardziej naturalnie i nieformalnie. Jeśli pozwolimy roślinom łatwo się krzyżować, powoli wypełnią one otwarte przestrzenie i złagodzą krawędzie rabat.
Monarda (Monarda spp.) jest główną atrakcją w ogrodach zapylaczy ze względu na jasne kolory w odcieniach lawendy, różu i czerwieni. „Monarda rozprzestrzenia się powoli przez podziemne kłącza, ale produkuje również nasiona, które mogą kiełkować w pobliżu”, mówi Gifford. W wielu ogrodach przypadkowe pędy pomagają tworzyć krzewy bez większego wysiłku. Ogrodnicy zalecają dzielenie monardy co kilka lat, aby utrzymać ją silną i zwartą.
Klepsydra bulwiasta (Asclepias tuberosa) to wieloletnia roślina, która latem wytwarza kwiatostany jasnopomarańczowych kwiatów. Jest ważnym źródłem nektaru dla motyli, dzięki czemu jest doskonałym dodatkiem do ogrodów zapylaczy. „Później w sezonie tworzą się cienkie skrzynki nasienne, które ostatecznie uwalniają jedwabiste, omiatane wiatrem nasiona” – mówi Gifford. – Pomimo tej strategii rozmnażania, topola rośnie w zgrabnych kępach”. Preferuje słoneczną, dobrze przepuszczalną glebę; sadzonki zakorzeniają się tylko w sprzyjających warunkach.
Odmiany Penstemon (Beardtongue) są idealne dla kolibrów ze względu na ich kolczaste rurkowate kwiaty, które kwitną w odcieniach różu, fioletu i błękitu. „W sprzyjających warunkach penstemon upuszcza nasiona i czasami produkuje kilka nowych roślin w pobliżu” – mówi Gifford. Sadzonki są zwykle łatwe do przesadzenia, co czyni je idealnymi dla ogrodników, którzy chcą naturalizować gatunek bez ryzyka agresywnego rozmnażania.
Rudbekia (rudbekia) to klasyczne kwiaty ogrodowe, które upiększają krajobraz swoimi wesołymi żółtymi kwiatami. Nieoceniona dla ptaków i zapylaczy, roślina ta dostarcza nektaru, a następnie wytwarza jadalne główki nasion, które można rozrzucić po całym ogrodzie i ponownie zasiać. „Powstałe w ten sposób sadzonki często tworzą wesołe kwiatowe zarośla w następnym sezonie, szczególnie na słonecznych rabatach i w ogrodach w stylu łąkowym” – mówi Gifford.
Urocza opcja dla ogrodów naturalistycznych, kosaciec preriowy (Geum triflorum) kwitnie pięknymi różowymi kwiatami od połowy wiosny do lata. „Ale ich najbardziej zapadająca w pamięć cecha pojawia się później, gdy główki nasion rozwijają się w miękkie, pierzaste pióropusze, które przypominają kłęby dymu unoszące się nad liśćmi” – mówi Gifford. Nasiona te mogą osiadać w pobliskiej glebie i z czasem stopniowo tworzyć nowe rośliny.
