W grudniu 2025 r. międzynarodowy panel ekspertów opublikował pierwsze w historii wytyczne kliniczne dotyczące diagnozowania zespołu dysfunkcji poznawczych u psów – stanu, który wcześniej był często uznawany za „zwykłą starość”, donosi .
Zgodnie z tymi wytycznymi wytyczne, dysfunkcja poznawcza jest przewlekłą postępującą chorobą neurodegeneracyjną, w której blaszki beta-amyloidowe gromadzą się w mózgu zwierzęcia, niszcząc połączenia między neuronami, podobnie jak ma to miejsce w chorobie Alzheimera u ludzi.
Liczby przytoczone przez autorów artykułu skłaniają nas do bliższego przyjrzenia się naszym pupilom: w wieku 12 lat jeden na trzy psy wykazuje oznaki pogorszenia funkcji poznawczych, a w wieku 15 lat – jeden na dwa.
Eksperci identyfikują sześć kluczowych obszarów zachowań połączonych akronimem DISHAA: dezorientacja, zmiany w interakcjach społecznych, zaburzenia cyklu snu i czuwania, nieporządek, zmiany aktywności i niepokój.
Dezorientacja jest najwcześniejszym, ale najbardziej podstępnym objawem, który właściciele często przeoczają.
Pies może stać w kącie przez długi czas, „utknąć” w drzwiach, wpatrywać się w pustkę lub błąkać się po mieszkaniu bez wyraźnego celu, jakby zapomniał, dokąd idzie.
Zmiany w interakcjach społecznych wyglądają szczególnie dramatycznie dla właścicieli, którzy są przyzwyczajeni do lojalności zwierzęcia.
Pies, który kiedyś radośnie witał cię w drzwiach, może przestać przychodzić, gdy wołasz, unikać dotykania lub stać się nietypowo rozdrażniony, a nawet agresywny, gdy próbujesz go pogłaskać.
Inwersja snu jest klasycznym objawem, który łatwo odróżnić od normalnych zmian związanych z wiekiem. Pies błąka się niespokojnie po domu w nocy, skomląc lub szczekając, mimo że w ciągu dnia śpi więcej niż zwykle, a ten wzorzec powtarza się dzień po dniu.
Utrata umiejętności czystości jest jednym z najtrudniejszych do zaakceptowania objawów dla właścicieli, ponieważ jest trudna do zaakceptowania.
Zwierzę, które przez lata tolerowało wyprowadzanie na spacer, nagle zaczyna zostawiać kałuże w domu, czasem tuż przed właścicielem, jakby zapominając o samym pojęciu czekania.
Ważne jest, aby zdawać sobie sprawę, że objawy te mogą być również spowodowane innymi schorzeniami – przewlekłym bólem spowodowanym zapaleniem stawów, nadczynnością tarczycy u kotów, nadciśnieniem lub niewydolnością nerek.
Dlatego pierwszym krokiem w przypadku pojawienia się któregokolwiek z tych objawów jest pełne badanie weterynaryjne, w tym badania krwi, monitorowanie ciśnienia krwi i wykluczenie przyczyn somatycznych.
Zalecenia ekspertów przewidują dwa poziomy diagnozy: podstawowy, oparty na wywiadzie i standardowych kwestionariuszach oraz zaawansowany, obejmujący MRI mózgu i analizę płynu mózgowo-rdzeniowego.
Badania przesiewowe są zalecane dla wszystkich psów w wieku od 7 lat, a starsi pacjenci powinni być poddawani ponownej ocenie co sześć miesięcy.
Chociaż nie jest jeszcze możliwe wyleczenie dysfunkcji poznawczych, wczesna diagnoza może znacznie spowolnić postęp choroby.
Specjalistyczna dieta wzbogacona o przeciwutleniacze i średniołańcuchowe trójglicerydy, w połączeniu z urozmaiceniem środowiska i terapią wspomagającą, może zachować jakość życia zwierzęcia na lata.
Subskrybuj: 
Czytaj także
- Jak rozpoznać, że kot mówi ci „stop”: język subtelnych sygnałów
- Dlaczego psy wyczuwają emocje innych psów za pomocą zapachu: tajemnica komunikacji chemicznej
